Те сакам

[Plantaza za portokali]

Тема која вечно инспирира, независно дали е позитивно или негативно конотирана, односно дали се зборува за среќна, возвратена љубов или, пак, за онаа другата. Многу дела, романи, песни, текстови, есеи... се напишани на оваа тема.
Идејата на топиков е да ги обедини таквите текстови без оглед дали се ваши авторски дела или преземени.

Ќе почнам со поезијата на Искра Таноди:

Sjedni.
Ne tu.
Preko puta.
Moram te vidjeti.

Ne, ne prekidaj me.

Suti.

Pusti me da ti kazem
ono sto sam vec trebala reci.

Kad trebas doci, bojim se tvog dolaska.
Zbog nedolaska.
Jer,
ako kasnis samo pet minuta
srce mi je u dlanu
i moja me ljubav ili mozda strah
boli.

I zato ne smijem kasniti.
Vec sutra moze biti kasno.
A nisam ti jos rekla
kako i koliko te volim.

Volim te tijelom, pokretima, pogledom, dodirima, rijecima.
Volim te smijehom i suzama.
Volim te tugom i brigama.

Ne. Ne gledaj me zastraseno.
Ljubav, ma kakva bila:
neispunjena, sretna, lakomislena i povrsna
prava i zauvijek...

Boli.