Испратен 14-06-2008 во 21:34 од Вајолет Беше тоа убавината на едно време, кога тој не мораше да се грижи како да го постави цветот во нејзината коса.Беше тоа силата на едно време, кога таа не се гржеше за тоа кој ќе го види цветот.Поминуваше времето, како колата која полека си минува по патот, а тие двајцата на вртелешка, се губат во животот, се обидуваат да ги избегнат брановите кои ги кршат карпите и да се сретнат некаде помеѓу просторот и хоризонтот.
Таа сега веќе беше мајка на две деца, жена на почитуван човек и беше ставена... |