Интересен текст...вреден за размислување.
„Девојка чекала авион на еден голем аеродром. Бидејќи требало да чека подолго, решила да си купи книга на аеродромот, за да и помине побрзо времето. Онака уз пат купила и една кутија со колачи. Одбрала еден агол во чекалната каде немало многу гужва, за да не ја вознемирува никој. Седнала и од едната страна до неа столица со колачите а од другата страна еден господин кој исто така читал книга. Кога пружила рака и си земала колаче, г-динот исто така си земал колаче. За момент се шокирала, ама не рекла ништо и продолжила да чита, во себе помислувајќи: „ Гледај бе колку дрзок човек!!!„ И така секој пат кога ќе си земела од колачите, човекот до неа онака без никаков коментар си земал и тој. Продолжиле така се додека во кутијата останало уште само едно колаче. Девојката си помислила: „Баш ме интересира што ќе направи сега!„ Во тој момент, човекот го земал последното колаче, го поделил на пола и една половина и дал нејзе.
„Еееееее ова е навистина премногу!!!!!! Не можејќи да издржи повеќе, си ги собрала своите работи, книгата, торбата и заминала надвор од чекалната. Кога по некое време се чувствувала малку подобро, откако и поминал бесот и лутината, се вратила во чекалната и седнала пак на некое попразно место каде не би ја вознемирувал никој. Ја затворила книгата не сакајќи повеќе да чита, ја отворила торбата да ја стави внатре....а внатре, кутијата со колачите неотворена!!!!
Засрамена како некој крадец, сватила дека кутијата со колачите била само иста како нејзината, но била од господинот кој седел покрај неа....НО, истиот Тој без никаква шокираност, препотенција, или нервоза го поделил и последното колаче со нејзе....
Заклучок: Пред да донесеш брзоплет заклучок и пред да почнеш да мислиш лошо...гледај со внимание на детаљите!!! Често пати ситуациите не се онакви како што изгледаат на прв поглед.
Прашање: Колку пати во нашиот живот СМЕ или ЌЕ изедеме туѓи колачи, а тоа никогаш да не СМЕ или НЕМА да дознаеме?
